Snorkelbiken

De modder gaat weer van uitstekende kwaliteit zijn dit weekend. Vandaar dat ik iedereen van de Brasschaatse Deep Sea Bikers weer wil uitnodigen voor een rondje zwemmen met fiets in het klein schietveld.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Laten we de paadjes die we afgelopen zondag hebben leren kennen eens proberen in de trainingsronde te integreren. Iedereen heeft wel een paar idee's zeker?

Mijn voorstel: zondag, normal place & time.

Sunday, bikeday

Wordt het een rondje op de beste track van de ganse streek of wordt het er ééntje op verplaatsing?
Gezien de weersomstandigheden zie ik het schietveld wel zitten, normaal of omgekeerde richting is allemaal goe voor mij.

Allé,

tot bikes!

Gunther

Overlevingstocht

Ik heb afgelopen zondag een kleine overlevingstocht gehouden. Zaterdagavond bij mijn ouders blijven slapen, en dus het plan opgevat om vanaf Smerdiek (ook wel Sint Maartensdijk genoemd) naar Brasschaat te fietsen. In rechte lijn is dit ongeveer 40 km. Maar dan moet je wel door water. De kortste haalbare lijn is 45 km. Van Smerdiek naar Bergen Op Zoom, en van daar in rechte lijn, via de Kalmthoutse heide naar Brasschaat.

Nog even snel een oude GPS opgehaald, want anders zou de kans op verdwalen iets te groot zijn, en vervolgens veel te laat gestart (15:00).

Eerste stuk was bekend, ik had dat immers dagelijks gedaan van mijn 12e tot mijn 18e jaar. Maar dit was gewoon over asfalt. Man, als ik vroeger zo'n bike had gehad had ik dus 6 jaar lang een half uur later kunnen opstaan. Ik had een koude, snijdende tegenwind (2 graden Celsius bij vertrek) maar toch een nieuw persoonlijk record.

Vanaf BoZ dus geprobeerd door het bos te rijden. Alle ondergrond was nog bevroren dus razendsnel een paar mooie heuveltjes genomen. Ondertussen was mijn kilometriekje wel uitgevallen. Door de kou wilden de batterijen niet meer denk ik.

De GPS bewees hier goede diensten door me telkens ongeveer het juiste paadje aan te wijzen. Tot in Huybergen geraakt, wel viel mijn GPS wel eens uit als ik op de harde ondergrond een wat grotere klap kreeg. Maar door me op de zon te orienteren lukte het ook wel. Nog +/- 20 km te gaan.

Vanaf nu werd het moeilijker. Het werd duidelijk donkerder, en het bos waar ik in zat had een groot gehalte aan bordjes "Verboden toegang". De eerste grenspaaltjes gepasseerd, duidelijk een grensgebied hier, want de Nederlandse en Belgische aanduidingen wisselden elkaar af. Na wat zoeken een zeer schoon pad gevonden dat de juiste kant op ging. Aan de ene kant prikkeldraad, aan de andere kant militair gebied, maar zeer mooie offroad track. Heuveltjes, soms wat technisch etc. En volgens de bordjes was dit de kalmthoutse heide. Toch nog ongeveer 5 km moeten omfietsen wegens prikkeldraad.

Ondertussen was het 17:00 geworden en kwam ik in Putte uit. 't begon al aardig donker en koud te worden. Zo snel mogelijk naar Kalmthout over de baan. Gelukkig was er een fietspad.

In Kalmthout tot 6,5 km genaderd (volgens GPS) en toen kwam ik de spoorlijn tegen. Weer een stukje omfietsen, nu 7,3 km afstand van huis. En het was koud, en donker.

Dankzij de GPS in rechte lijn door Kalmthout. Maar door de bomen en de kou kreeg dat ding natuurlijk kuren. De zon was er ondertussen niet meer. Dus de orientatie was ook weg. Yes, hier doe het voor. Een overlevingstocht in bewoond gebied.

Gelukkig een weggetje in het bos (Klein Schietveld) kunnen vinden, maar orienteer je maar eens in het donker. Om het compleet te maken schoot er in mijn bovenbenen een enorme kramp. In allebei ja. En toen kwam ik bij het losplateau het bos uit. Bekend terrein. Nog steeds kramp. Erge kramp. Maar ik gunde het Maryann toch niet om haar te vragen met te komen halen. Nog 3,2 km, verharde weg.

Heel rustig gefietst, en ja hoor. Op 500 m was de kramp weg, mijn benen hadden het warme bad geroken. Om 18:10 was ik thuis. En na 2 dagen was ik weer redelijk in staat om een trap op en af te gaan.